Zwolle, februari 2021

Beste Rita en Marianne,

Hoe gaat het met jullie? En met het lesgeven in deze lastige periode?

Graag wil ik wat vertellen over mijn eerste jaar na het behalen van het diploma.

In de hoop dat het jullie bemoedigd om door te gaan met wat jullie zo goed doen!

Voor mij persoonlijk hebben de lessen en hoe jullie de kennis hebben overgedragen grote invloed gehad. Daar ben ik voor altijd dankbaar voor.

Het is bijna een jaar geleden dat ik mijn diploma in ontvangst mocht nemen.

Wat vliegt de tijd en wat is er tegelijkertijd veel gebeurd.

We leven in een rare tijd met het Covid-19 virus wat effect heeft op ons allemaal.

Ik zal even bij het begin beginnen…..

Op het moment dat jullie ons uitzwaaide was ik werkzaam bij woon-zorgboerderij.

Waar ik al na korte tijd voelde er niet op mijn plek te zijn. De werkwijze kwam niet overeen met wat ik van jullie heb meegekregen.

Verbaal geweld tegen de cliënten, kleinerende opmerkingen en een starre houding vanuit de directie en collega’s.

Ik had wel aandacht voor de belevingswereld voor de mensen. Wellicht te veel omdat afstand en nabijheid niet mijn sterkste punt is. Achteraf ging ik denk ik compenseren waar anderen naar mijn visie te kort kwamen. Jullie raden het al binnen korte tijd werd mijn contract niet verlengt. In mijn functioneringsgesprek kreeg ik de vraag waar mijn loyaliteit lag. Bij het team of de mensen?

Nadat ik benoemde het een foute vraag te vinden was mijn antwoord:, mijn loyaliteit ligt bij het team, ik vang zo nodig de eerste klap op en loop hard om alles te regelen. Dat heb ik bewezen ook! De belangen van de cliënt staan echter voorop en ga zo nodig dan ook tegen het team in.’

Weet je nog over het engeltje en duiveltje op de schouder, die dag waren jullie de engeltjes op de schouder. Ik was verdrietig om mijn baan te verliezen. Ik wist dat ik de mensen erg ging missen en had er haast een paar mee willen nemen (niet echt hoor). Wat was ik tegelijkertijd trots, ik had een visie en een mening die ik echt niet op gaf. Had net een andere auto gekocht, ons nieuwe huis betrokken en de kracht niet om meteen door te solliciteren. Een hoop onzekerheid. Eerst maar even vakantie!

Ook liep mijn studie vertraging op wat ik moeilijk vond te accepteren. Bij de zorgboerderij had ik te horen gekregen dat deze doelgroep (ggz, verslaving) niks voor mij was en beter met mongooltjes kon gaan knuffelen. Dat heb ik gedaan en vond het op zich nog leuk ook. Vond daar echter niet de diepgang die ik voor mezelf en de hbo sw studie nodig denk te hebben. Toen heb ik gereageerd op een vacature bij GGZ Drenthe Duurzaam Verblijf waar ik nu 4 maanden werkzaam ben. Met heel veel plezier werk ik met mensen die en een verstandelijke beperking hebben, psychiatrische ziektebeelden en verslavingsproblematiek. Hier is de zorg heel goed geregeld, werk ik met leuke en vooral kundige collega’s en geven ze ook nog feedback volgens de feedback regels. De patiënten komen uit de steden Groningen, Amsterdam en Rotterdam. Vooral met de laatste groep kan ik goed communiceren en kan goed schakelen naar oud geleerd plat Rotterdams. Kan me natuurlijk ook verplaatsen in de wereld waar ze vandaan komen. Ik werk als flexpool medewerker op diverse locaties wat leuk en afwisselend is. Ik leer instellingsbreed veel mensen en werkwijze kennen. Ik hoop wel door te stromen naar een vaste plek om meer diepgang (ook voor de opleiding) te vinden. Maar heb het nu super naar mijn zin en heb ook nog eens een heel goed salaris.

De afgelopen maand heb ik mij na eerst de planner af te wijzen over laten halen bij de forensische psychiatrie ingezet te worden. Weer wat overwonnen. En weer dacht ik aan jullie en heb me met open blik ingezet. Wat vind ik het fantastisch interessant! Om aan te geven dat ik net als hun een gevormd mens ben kan ik mijn ervaring gebruiken maar kan dat zonder me mee te laten slepen of daar emotioneel aan te binden. Ik ben daar hun te helpen de doelen te bereiken, dan maakt de doelgroep niet meer uit. Wel of niet TBS, verslaafde zwerver, zedendelinquent of splittende borderliner……kom maar op!

De huidige opleiding is meer theoretisch en echt heel interessant maar zonder de opstap die jullie me gegeven hebben had ik het niet gered.

Ik ben jullie echt heel dankbaar en hoop dit vast te houden. Weet dat jullie het verschil maken!

De behoefte me te bewijzen heb ik niet meer, ik weet wie ik ben, ken mijn krachten en valkuilen. Elke dag is een nieuwe en doe mijn uiterste best. Soms lach ik me een bult en soms is er wat frustratie of zijn er incidenten met patiënten en raak ik ook wat uit balans maar herpak me snel weer.

Lieve juffies, blijf gezond en een hele dikke virtuele knuffel!

Groetjes Annemieke